دل نوشت

پاییزان

باز صدای قدم های پاییز،پادشاه فصل ها،فصل بی قراری در کوچه باغ فصل ها می پیچد...
دوباره عطر خوش نم و باران
و سمفونی باشکوه رعد و باران...

دوباره پنجره دلت را باز کن رو به آرامش
و بگذار نسیم بوزد...
در پستوهای این خاکی کوچک!
نسیم عشق و امید
بگذار نسیم بوزد و بریزد و با خود ببرد برگ های زرد تلخ کامی را...
از شاخه های تودرتوی افکارت

به احترام تغییر کاینات بایست
و رها وجودت را در این تقدیر حکیمانه...

کنارتو...

کنارتو واژه ها را گم میکنم

               دست و پایم را هم!

شنیدن صدای نفس های تو

        و تپش قلبت

             برای زنده ماندنم کافیست...


پ.ن. تقدیم به عزیزانم(خداوندا عزیزانم را سلامت بدار)

آسمان ابری

وقتی رفتی آسمان ابری شد

نبودنت را گریست

و من بی خبر از رفتنت...

آسمان دلم بی هوا ابری شد

آتش بود که می بارید بر نیزار دل زارم!

نمی دانی چه شد!

نمی دانی رفتنت با دلم چه کرد!

بین خودمان بماند...

من هنوز هر شب نام تو را در خود فریاد میزنم و در دلم بلند بلند گریه میکنم!

هنوز هر شب خاطراتت در کوچه پس کوچه های ذهنم پرسه می زنند!

ای بهانه ی گریه های هر شبم....

منتظرم بمان!

حوض فیروزه ای

بی دغدغه تر از هر زمان دیگری لب حوض فیروزه فام نشست

کودک درونم را میگویم!

پاهای تبدارش را به خنکای آب سپرد

و غرق در همان رویای شیرین همیشگی...

رویای شیرینش طعم عرفان می داد

و دستانش بوی عشق

خنده هایش یکی یکی درآب افتاد

خنده هایی لبریز از معرفت

...

احساس میکنم امروز کوچکتر شده ام!

وچقدر بزرگتر بودم دیروز!

بزرگی که به سن و سال نیست

به قلب است!

یک قلب کوچک که در پسش آسمانی نهفته،لبخندهای بی ریا،آرامش محض،رها و سبکبار و...

همه این مفاهیم و واژه ها را در کودکی میتوان خلاصه کرد...

راستش را بخواهی فکر میکنم هنوز هم برای کودک شدن دیر نیست!


پ.ن. در این سن آرزو میکنم ای کاش قدرت ادراک خیلی چیزها را نداشتم!مثل بچه ها که فقط خوبی را درک می کنند...

پاییز

باز صدای های و هوی باد در گوشم میپیچد

حجم سنگینی از غم بر دل بیقرارم می نشیند

باز آدینه ای دیگر و نیامدنت...

کاش آدینه ی بعدی همانی باشد که انتظارش را میکشیدیم

آدینه ی وصال...

و آن روز عطر مهربانیت تسخیر کند این شهر پراز بیهودگی را...

سوسک

*میگن بهترین راه غلبه بر ترس مواجه شدن با اونه!

امروز 1شهریور94 هستش و اولین جلسه ی کلاس تئوری رانندگی

من از سوسک می ترسم! اما تصمیم دارم بر ترسم غلبه کنم!!عارههه...!

امروز تو کلاس یک عدد سوسک خیلی زیبا با پاهای بلوری درحالیکه داشت خرامان خرامان راه می رفت در فاصله 50 سانتی متری من رویت شد!! به شدت هوای جیغ زدن و فرار و اینا زده بود به سرم! اما حیف که شرایطش محیا نبووود! خدا بهش خیر بده،یه خانومی که دقیقا سوسک محترم زیر پای ایشون بود با دو حرکت خیلی ظریف و فنی سوسک بیچاره رو از پا دراورد! ولی من که دلم آروم نمیگرفت...تا آخر جلسه یه چشمم به استاد بود و یه چشمم به سوسکه که داشت دست و پا میزد! هی با خودم میگفتم الان پا میشه میاد میخوردممممم!(سوسکه) o_O الان دیگه تصمیمم عوض شده!و دیگه نمیخوام بر ترسم غلبه کنم!!!بالاخره ترس هم یه احساسه!بذار باشه!گناه داره بنده خدا!عارههه...!

اشک شوق

اشک هایم را دانه دانه به دستان لطیف نسیم می سپرم...

کمی سرت را از پنجره ی دلت بیرون بیاور و در این هوای بارانی نفسی تازه کن!

و بارش بی وقفه چشمانم را که دل تنگی هایم را فریاد می زنند روی صورتت احساس کن...

باران

مهربانا!

ای کاش بارانت بودم...

و شاعرانه روی دفتر شعر هستی می باریدم

واژه

وقت آن رسیده که واژه هایم را با تو قسمت کنم...

چند واژه ی ساده اما صمیمی...

وقت قسمت کردن قلب ها فرارسیده!

وقت دعا

وچه لحظه ای لطیف تر از لحظه ی قسمت کردن واژه ها با خدا؟!

Designed By Erfan Powered by Bayan