دل نوشت

عشق رازیست...

عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت

چه سخن‌ها که خدا با من تنها دارد...

فاضل نظری


آدم دوست دارد خوبی‌ها و رنج‌های خود را برای دیگران تعریف کندو یا آنها را از زبان دیگران بشنود؛ اما خدا دوست دارد شایستگی مصاحبت با او را پیدا کنیم، برای همین باید اینگونه گفتگوها را با دیگران کم کنیم! نباید دنبال آبرو پیش دیگران و گدای محبت دیگران باشیم، تا خدا قلب ما را پر کند! 

استاد پناهیان


پ‌.ن. حواسمون باشه...!

هرچیزی رو به زبون نیاریم! 

بعضی حرفا خصوصیه...! فقط بین من و خدا

یک تصمیم

همه کارهای بزرگ روزی از یک تصمیم ساده شروع شدن! یک تصمیم ساده + یک اراده قوی... من بلندپروازم! اهداف بزرگی دارم و برای رسیدن بهشون یک لحظه هم وقتم رو با کارای بیهوده تلف نمی کنم! من با اراده ام! و هیچ وقت اجازه نمی دم شرایط فعلی مانع رسیدن به اهدافم بشه!

باید برای رسیدن به اهدافم یه برنامه ریزی دقیق انجام بدم...

برنامه ریزی روزانه، هفتگی و ماهانه و سرانجام رسیدن به هدف.

کتاب های ارزشمند زیادی وجود داره که برای مطالعش باید وقت بگذارم.

پیش به سوی رسیدن به اهداف!

والسلام.

بَردِ گَپ نشونه ی نشُندَنه!

امروز داشتم روی این مسئله فکر میکردم که چقدر تو این مدت وقتم رو با اشتباه کار کردن تلف کردم! انجام دادن کاری که از توانم خارجه...! شاید دلیلش بلندپروازی بیش از حدم باشه!! تا دیر نشده بهتره به خودم بیام و درست برنامه ریزی کنم و توجهم رو متمرکز کنم روی کارهایی که در محدوده توانم هستن. آخه بنده خدا چه اصراریه این اول کاری میخوای هی مقاله بدی بیرون!! بهتره اول اصول و قوائد یه چیزی رو خوب بلد شی اونوقت براش اقدام کنی... اصلا عجله کار شیطونه! یعنی داشتم چیکار میکردم با خودممم!!! اگه همینجور ادامه میدادم وقتم که هیییچ..! خودم هم تلف میشدم!! به جای پرداختن به کارای اصلی وقتمو صرف حواشی کردم...! عزیزدلم نکن این کارارو ... نکن

و من الله توفیق

الفاتحه مع الصلوات

باشد که رستگار شویم!!!!


پ.ن. عنوان این پست یک ضرب المثل دزفولی می باشد. در فارسی میشه سنگ بزرگ علامت نزدن است. پیروز باشید

راز بقا!

جرقه اولیه این پست از وقتی زده شد که اینجانب وارد اجتماع بزرگتری به اسم دانشگاه شدم! و با طیف گسترده ای از تفاوت های فردی مواجه گردیدم...! روزی با خودم گفتم اینجوری که نمی شود زندگی کرد...! من اگر بخواهم با هر تناقض و تعارض و بی شخصیتی و بی ادبی و بی فرهنگی و خلاصه بی همه چیزیتی(؟) بجنگم که بعد از چهارسال به یک موجود اسکیزوفرن سپید موی تبدیل خواهم شد...!!! خلاصه بعد از تحقیقات گسترده ی میدانی و بررسی تمام جوانب از همه لحاظ این راه را برگزیدم! : بی خیالیسم (هم اکنون با تفسیر این واژه ی پر مغز در خدمتتان هستیم!)

آقا قضیه اینجوریاس که:

1) من اهداف مشخصی دارم و برای رسیدن به اونا تلاش میکنم و در مسیر رسیدن به اهدافم انرژی های منفی اطرافیان رو دفع و ایده های مثبتو جذب میکنم!

2) پیش داوری و قضاوت راجع به دیگران ممنوع(چه مثبت چه منفی)

3) برای حقوق و شخصیت همه افراد احترام قائلم (حتی اگر دیگران درمقابل من رفتاری عکس نشون بدن)

4) تا خدا هست چرا تکیه بر بنده ی خدا؟! (استقلال فردی)

در یک کلام 

            من راه خودم رو میرم، 

                                    اون چیزی که میدونم درسته رو انجام میدم.

فکر میکنم تمام این مفاهیم در انسانیت خلاصه میشه...من انسانیت رو انتخاب میکنم.

پ.ن. اندرز به خود

سوالات بی جواب

گاهی وقتا از گوشه و کنارا یه سری حرفای بی مورد به گوش آدم میرسه، حرفایی که گوینده واسه گفتنش از هیچ کجای مغزش استفاده نمی کنه! ولی عمیقا روی روح و روان شنونده تاثیر میذاره! جالب اینجاست که این حرفا از جانب کسی زده میشه که اصلا بودن یا نبودنش تاثیری توی زندگی طرف مقابل نداره و برعکس! میخوام رک صحبت کنم راجع به مسئله ای که شاید برای خیلی ها اتفاق افتاده باشه، شاید تو موقعیت های دیگه و به شکل های دیگه!

میخوام بپرسم اینکه یه نفر یه رشته عالی ،درنظر مردم، قبول بشه آیا نشان دهنده اینه که اون شخص از همه لحاظ یه فرد شایسته و با شعوره؟! ویا اینکه اگه یه کسی قبول نشه یعنی یه فرد بی لیاقت و...و...و...هست؟! این جمله ی آلبرت اینیشتن واقعا تاثیرگذاره: همه افراد با استعداد هستند، اما اگر بخوایم توانایی یک ماهی رو دربالا رفتن از درخت بسنجیم اون تمام عمرش به این فکر می کنه که یه احمقه! چرا این آدمای به ظاهر محترم یکی رو میبرن اون بالای بالا و به یه نفر مدام سرکوفت میزنن؟! زندگیتونو بکنین! زندگی دیگران به شما چه مربوطه؟! چرا اینقدر سطح سواد و معرفت یه عده پایینه؟! چرا اینقدر قضاوت؟! باور کنین دل شکستن هنر نیست...


پ.ن. این صحبت فقط مربوط به رشته و دانشگاه نیست، میتونه تعمیم داده بشه! و متاسفانه در ابعاد وسیع و گستره!

واقعا برای یکی از دوستای خوبم ناراحتم، به خاطر یه انتخاب رشته ی بلندپروازانه حالا همش باید سرزنش دیگران رو تحمل کنه...چو عضوی به دردآورد روزگار/دگر عضوها را نماند قرار(این روحیه کجا رفته؟!)

متاسفانه چنین افرادی هرگز درک نمی کنن و نمی فهمن!

فریاد

«آدمی را آدمیت لازم است»

زنگ هنر بود ... کلاس دوم یا سوم راهنمایی ... این جمله رو باید با خط خوش نستعلیق می نوشتیم، و من تمام تلاشم این بود که این جمله رو هرچه زیباتر بنویسم و نمره کاملشو بگیرم ... اما غافل از معنی عمیقی که پشت این جمله نهفته است!

حالا درکش میکنم! ... چقدر آدم بودن و آدم موندن سخته! ... افسوس که چقدر آدم نماها زیاد شدن! جالب اینجاست که همین آدم نماها هم در یه زمینه هایی به طرز شگفت آوری هشیارن یا شاید هم خیلی خواب! و اونم اعتراض و شکایت نسبت به شرایط جامعه و... است و جالبترش اینه که اینها هرآنچه در آسمانها و زمین هستو مقصر میدونن ...و غافلن از اینکه مشکل اصلی خودشونن! آهـ..


  • شاید این حرفا رو به عنوان یه تلنگر مینویسم برای خودم چون آدم موندن واقعا کار سختیه و اینکه کسی که واقعا بخواد متوجه بشه، میشه! امان از کسی که خودش رو به خواب زده...!
  • هیچ کس کامل نیست! اما میشه سعی کرد و یه ذره آدم بود! این دیگه فکر نمیکنم کار خیلی دشواری باشه!
  • اگه خدا خواست و معلم شدم، سعی میکنم قبل از یاد دادن دانش به اونها انسانیت رو یاد بدم، گرچه دانش و آگاهی هم جزئی از انسانیته!

کنکور زندگی

هر روز باید از خودم بپرسم:

من کی ام؟ از زندگی ام چی میخوام؟

چرا یادم رفته مهربون باشم؟ بخندم...عاشق باشم و عشق بدم بی منت...

چرا ناراحت و عصبی میشم سر چیزای کوچیک؟

چرا اینقد حریص شدم؟

چرا قدر نمی دونم؟

مگه قراره چقدر زندگی کنم که برای به دست آوردن چیزای بی ارزش، دل بشکونم؟

چرا یادم رفته سادگی رو؟

چرا دنبال خوشی های ماندگار و جاودان نیستم؟

چرا اینقد گله و شکایت از شرایط؟

مگه از این دنیای فانی چی میخوام؟ مگه چی کم دارم؟

چرا فراموش میکنم؟ چرا فراموش نمیکنم؟!

#دانشمند_طوری !

تئوری اول : مهم ترین اصل در رسیدن به موفقیت خودشناسی می باشد. هر انسانی باید بداند و بفهمد که چه جایگاهی در این عالم دارد و میخواهد به کجا برسد و در این دنیای بیکران چه سهمی دارد(به زبون ساده:آغا باید ببینی از زندگیت چی میخوای؟!). مطمئنا دستیابی به چنین درکی نیازمند ساعت ها و روزها و ماه ها و بلکه سالها تفکر عمیق است(یکم اغراق شد!!). و باید تا حد ممکن از بلندپروازی های بی جهت خودداری نمود(آغا یه جمله معروف هست که میگه: خودت باش مگه خودت چشه؟! توجه کنید بش لطفا) 

نکات کلیدی : #واقع_بینی  #خود_شناسی

تئوری دوم : از نظر بنده و سایر صاحب نظران(؟) ذهن انسان محدود می باشد و توانایی درک چیزهای نامحدود را ندارد پس نتیجه میگیریم انسان به هرچیزی که فکرش را بکند میتواند دست پیدا کند پس خلاق باشید و از خیال پردازی نترسید (اما دیگه شورشو هم درنیارین!!)


پ.ن. دانشمند شدیم رفتـــ...!

من عاشق مطالعه و تحقیق و بحث و بررسی ام،جدای از شوخی منتظر بحث ها و نظرات و انتقادات شما هستم!

باشد که رستگار شویم ان شاالله...

شاعر می فرماید:

آنان که محیط فضل و آداب شدند/در جمع کمال شمع اصحاب شدند

ره زین شب تاریک نبردند برون/گفتند فسانه ای و در خواب شدند

من میلیونر نیستم!



دانلود آهنگ

حتما که آدم نباید پولدار باشه یا یه شخص مهم باشه تا احساس خوشبختی کنه...!
خیلی ساده میشه خوشبخت بود...
این آهنگ زانیار دقیقا حال و هوای منه! این پستو میذارم تا هیچ وقت یادم نره از چیزای ساده، ولی مهم زندگیم غافل بشم! دوستای خوب،خانواده ، هرکی که آدم باهاش شاده! اگه خوب نگاه کنم دلیل واسه خوشحالی زیاده!... زندگی بهم هدیه داده شده، پس قدرشو می دونم...
تا چندروز پیش همش با خودم میگفتم چرا اینجوری شد؟! عه دیدی چی شد؟! شاید فکر میکردم خوشبختی یعنی تحصیل در یک رشته عالی(درنظر عوام!) ... اما اینطور نیست ... اصلا اینطور نیست ... اما منظور این نیست که برای بهتر شدنم تلاش نکنم...نه...! منظور اینه که به اون چیزی که برام مقدر شده راضی باشم و ایمان داشته باشم به اینکه خدا صلاح کار منو بهتر از خودم میدونه...
امضا: لبخند :-)))

آینده پیش روست!

نتایجو زدن! اما اون چیزی که می خواستم نشدم...البته از بین خیل عظیم شرکت کنندگان رشته تجربی(519488نفر!) بد هم نشدماا! (آغا چه خبره همه میان تجربی همه هم پزشکی می خوان! چه وضعشه آخه! مسئولین رسیدگی کنن!!) با این وجود من متاسفانه و یا خوشبختانه یه آدم بیش از حد با اراده ام!! این آینده ی منه که من خودم میسازمش و هیچ کس هم در این مسیر نمیتونه اونطور که باید به من کمک کنه جز خودم! من تا هروقت لازم باشه واسه هدفم می جنگم و حتما و قطعا دست آخر بهش میرسم هیشکی هم نمی تونه جلوی منو بگیره یا منو دلسرد کنه ... اینههه (اوه ببخشید خیلی اوج گرفتم D-: ) 

چند جمله ی کلیدی:

*آدمها وقتی ناامید می شوند به خیلی کمتر از آنچه لیاقتش را دارند راضی میشوند،این دلیلی ست برای وجود آدمهای نالایق در زندگیمان!

*از اون دسته آدمایی باش که خودت دوس داری ملاقاتشون کنی

*دنیا به شایستگی هایت پاسخ میدهد نه به آرزوهایت پس تلاش کن و شایسته ی آرزوهایت باش

*انسان همیشه برای چیزهایی که آرزو می کند قدرت کافی دارد


دوکلمه حرف حساب با خودم:

 براساس تجارب به دست آمده :دل خوش کردن به هرچیزی ممنوع(تراز،رتبه آزمونها،شواهد موجود و ...) چون شرایط به طرز قابل پیش بینی ای غیر قابل پیش بینیه!!! نه تنها کنکور بلکه زندگی شوخی بردار نیست! معجزه و اینا هم تو قصه هاس! اگه قرار امداد غیبی صورت بگیره باید در مسیر صورت بگیره نه بعد از کنکور و حتی بعد اعلام نتایج ... پس چی؟! الکی دلخوش نکن و به کم راضی نشو!

تمام سوالات و تمام قسمت های تمام کتابها مهم هستند و باید حتما خوانده شوند! کنکور فوق العاده مفهومیه! اینو بفهم...

من ایمان دارم که موفق میشم! و موفق شدن در تفسیر من یعنی رسیدن به اون چیزی که میخوام

حرف دیگران (مثلا فلانی دخترش پزشکی میخونه! فلانی پسرش فلانه!! و از این حرفا!!) به هیچ وجه در من کارگر نمی افتد!

آخیش! همه چی تموم شد و از بلاتکلیفی دراومدم!

Designed By Erfan Powered by Bayan